Knossos

 

Wat een geluk dat we ons bezoek aan Knossos vorige week verplaatsten naar vandaag. Vorige zaterdag, toen het normaal op de planning stond was het 35° en stormweer, vandaag was het 21°. Heerlijk om daar rond te lopen!

We vertrokken vanmorgen vanuit Rethymon rechtstreeks naar Knossos. 75 km, maar dat ging vlot want er is maar één weg die er te volgen is en dat is een autostrade. Alleen rij je hier op de autostrade 80 km per uur, niet meer!

Het was nog niet al te druk toen we in Knossos aankwamen, alhoewel we verwacht hadden dat net door het “minder goede weer” van slechts 21° en af en toe een spettertje vocht uit de lucht... het er drukker ging zijn. Maar ja, anderzijds moet je ook interesse hebben aan zoiets, het kost per slot van rekening toch €20 inkom. Wij hebben ons alleszins goed geamuseerd daar.

De bouw van de constructies die er nu te zien zijn in Knossos dateren van ongeveer de periode tussen 2000 en 1700 voor Christus. De naam Knossos werd echter pas gegeven door Sir Arthur Evans, die de eerste opgravingen hier deed rond 1900. Volgens de legende liet Koning Minos hier een paleis bouwen en een labyrint voor zijn zoon de Minotuarus, die half stier half mens was. De Minotaurus werd dan weer gedood door Thesius die van Ariadne een draad kreeg om zo zijn weg te vinden in het labyrint, de minotaurus te doden en er zelf weer levend uit te komen. 't Is de legende en de afbeelding van de minotauris is ook wel te zien in de gebouwen.

Na ons bezoek zijn we daar op een plaatselijk terrasje bij de parking (die gratis was) nog iets gaan eten en drinken wat ook wel weer gezellig was.

En uiteindelijk reden we weer naar de luchthaven om onze huurwagen in te leveren.

Met de taxi zijn we dan voor onze laatste overnachting naar Heraklion stad gebracht waar we de rest van onze dag doorbrachten.

Toen we vanavond gingen eten, zagen we dat het restaurant tegenover waar wij zaten, geen electriciteit had, en later bij terugkeer in ons hotel, was ook daar geen electriciteit. De bar en de trappenhal had wel licht, dus nood breekt wet en waren we verplicht om nog een extra glaasje wijn te gaan drinken.

Dit is alweer het einde van een leuke tussendoor reis.  Morgen vliegen we weer naar huis.

 

Onze laatste dag in Rethymnon zijn we de omgeving een beetje gaan verkennen. Gewoon wat rondrijden en zien waar we uitkomen.

We zagen op de Google Maps dat Vamos, een nogal precies belangrijk plaatsje was, dus reden we daar naartoe. De weg er naartoe was spannend, want die was nogal smal en werd ook steeds smaller, waardoor het leek dat we verkeerd aan het rijden waren, maar plots kwamen we toch in Vamos aan.

Een dorpje in de bergen, waar eigenlijk niets te zien is, maar als je zo slim bent om er een paar winkeltjes en enkele terrasje te beginnen en dan ook nog eens wat reclame maakt, heb je al snel weer een nieuwe toeristische plek gecreëerd.

Mensen die een week of twee aan het strand liggen in Chania of Rethymnon willen ook wel eens iets anders en dan gaan ze daar waarschijnlijk eens naar op uitstap.

Daarna reden we naar het meer van Kournas. Dit is het enige zoetwatermeer van Kreta. We hadden een stukje natuur verwacht, maar ook hier was het weer één en al toeristisch. Winkeltjes met prullaria van aan de parking tot aan het water, 20 euro voor een tochtje met een bootje... ook niet ons ding.

Op de terugweg zijn we nog gestopt bij een imker. Kreta is gekend voor zijn honingproductie trouwens. Langs de weg stond een plaatje “honing op 100 m” en daar ik nogal gek ben op alles wat met honing te maken heeft en ik sowieso honing van Kreta wou meenemen, zijn we daar effe langs gereden. Een superlieve dame liet ons de verschillende honingsoorten proeven en we gingen naar huis met een heel assortiment.  

Maar intussen was de dag toch alweer goed opgeschoten, en reden we terug naar Rethymnon. Parking vinden was de volgende uitdaging. Er zijn 2 gigantisch grote parkings op ongeveer 300 meter van ons hotel en die stonden vol. Iemand eruit, iemand erin, dus dat werd wachten maar het viel nogal mee.

De rest van de dag hebben we gerelaxed met op tijd een hapje en een drankje.

Het weer is de laatste 2 dagen voor de meeste vakantiegangers hier niet zo super, het is rond de 25° en in de namiddag snel bewolkt. Vanavond koelde het ook snel af, maar voor ons is het zeker ok zo.

 

Vandaag verslagje van 2 dagen.

Gisteren morgen vertrokken we vanuit Ierapetra op onze verdere toer rond Kreta. Spijtig genoeg was er een – het moest wel lukken bleek achteraf – vrouwelijke gast in het hotel die onze wagen blok gezet had op de parking. Hierdoor konden we geen millimeter voor of achteruit en moesten we wachten tot deze wagen weg was om zelf te kunnen vertrekken.

Om 9 uur waren wij klaar om te vertrekken, cheque-out was om 11 uur, dus maximum 2 uur te wachten (tenzij deze gast langer dan 1 dag ging blijven, wat we nog niet wisten op dat moment...)

Maar gelukkig ging Guido iets na 10 uur nog eens kijken en toen kwam madammeke aangewandeld, zich totaal niet bewust van wat er aan de hand was, ze had niet alleen ons, maar ook nog 2 andere wagens kompleet vast gezet...

OK wij op pad. Onze route liep vandaag over de zuidkust van het eiland van Ierapetra naar Agioi Deka nabij Faistos waar enkele archeologische sites zijn.

De eerste site hebben we gemist omdat die slecht of niet aangeduid was (we belandden in een uithoek van een klein dorp waar niets te zien was) We zijn dan nog eens opnieuw rondgereden en zagen nog geen aanduiding, dus zijn we maar verder gereden naar Faistos waar de archeologische resten van een Minoïsch paleis zijn. Bijna hetzelfde als in Malia, maar kleiner.

Na daar weer even rondgelopen te hebben en een hapje en een drankje op het plaatselijke terrasje gedaan te hebben reden we uiteindelijk naar Rethymnon, terug aan de Noordkust van Kreta. Dit was ook onze eindbestemming van de dag en de bestemming van de volgende 3 dagen.

Het landschap onderweg was mooi, maar eenmaal het binnenland in, redelijk ééntonig. De wegen zijn heel goed, alhoewel de stijgingspercentages soms wel extreem en onverwacht zijn. We hebben een goeie huurwagen een Audi A2 , dus die kan dat wel aan.

Vandaag was dan een dag om Rethymnon te verkennen. De stad is groter dan verwacht. Ons hotel ligt net buiten het centrum van de stad en om naar het oude centrum te wandelen is toch wel bijna 1 km. We zijn dus vanmorgen gelijk naar het verste punt gelopen, en zo weer stilletjesaan afgezakt terug richting hotel.

Eerst bezochten we de haven met het Venetiaans Fort, daarna gingen we de binnenstad in met nog vele resten van de Venetiaanse periode, maar ook resten van de Turkse bezetting, zoals de moskee.

En natuurlijk zijn er de vele toeristische winkeltjes enzo, maar dat is niet ons interesse, daar lopen wij voorbij en geeft ons ook geen meerwaarde aan een stad.

Namiddag ben ik dan een beetje gaan rusten, maar Guido had nog energie genoeg en is nog eens door de stad gaan dwalen en geocachen, onder andere naar het Fort dat op het alleruiterste deel van de stad ligt.

Zoals gewoonlijk sluiten we de dag af met een biertje op een terrasje en daarna een lekkere Griekse maaltijd.

Ons hotel heeft ook een privéstrand, maar daarvan hebben we zoals van ons te verwachten valt nog geen gebruik gemaakt. Nochthans was het vandaag ideaal strandweer, 25° en windstil.

 

Vanmorgen was het een stuk koeler dan gisteren. Amper 23° en nog steeds een strakke maar wel koele wind deze keer.

Na het ontbijt vertrokken we op verkenning door het noord- en noordoostelijke deel van het eiland.

Vanuit Ierapetra reden we via Sitia naar het hoog in de bergen gelegen Toplou klooster. Het klooster werd gesticht in de 14de eeuw, werd verschillende malen verwoest en herbouwd en deed ook dienst als burcht tijdens één van de vele oorlogen die hier gestreden werden in het verleden.

 

De weg er naartoe was heel mooi en heel kronkelend, maar in heel goede staat. Buiten het klooster en een paar plaatselijke herders leeft hier niemand, het is een heel desolaat landschap.

Het klooster zelf was best interessant om te bezoeken, vooral de Orthodoxe kerk met zijn iconen was wel speciaal.

Na ons bezoek reden we terug richting Ierapietra, maar via een andere weg die nog meer oostelijk dwars door het binnenland van Kreta ging. Ook hier weer een desolaat landschap. Veel olijfplantages en verder heel veel rotsen en droge landschappen. Wel mooi, maar er zit weinig variatie in het landschap.

Na terugkomst in Ierapetra hebben we naar goede gewoonte nog een beetje genoten van de dag. We zitten per slot van rekening aan zee en daar zijn genoeg terrasjes om van een drankje te genieten.

De temperatuur liet het wel een beetje afweten, vanavond hebben we zelfs onze shorts kunnen opbergen en weer een lange broek moeten aandoen (en ik zelfs ook een vestje...) Het was ook heel rustig in de stad, het weekend is voorbij en veel toeristen zijn er nog niet dat merk je wel.

Morgenvroeg na het ontbijt vertrekken we weer uit Ierapetra.

Van Malia naar Ierapietra

 

Het weer loopt hier echt wel de spuigaten uit. Gisteren was er veel wind, vanmorgen rond 6 uur werden we wakker van een serieuze storm die overtrok en vanmorgen aan het ontbijt om 8.30 was het een frisse 35° met daarbij een warme zuiderwind van ongeveer 90km/uur. Buiten de kamers heeft ons hotel geen binnenkant, dus ontbijten is ook buiten...in de wind...

Ontbijt à la carte en we bestelden toast met kaas, advocado en gerookte zalm (ik weet het decadent als ontbijt, maar wel lekker), de erbij geserveerde ruccolla salade zagen we net voor het serveren voor onze neus voorbij vliegen door een plotse windstoot...

Na het ontbijt vertrokken we voor onze verdere verkenningstocht over het eiland. De Lasithi Hoogvlakte was één van onze doelen van vandaag. Het plateau dat op een hoogt van 840 meter ligt is vooral bekend voor de vele windmolens. Vroeger stonden er vele windmolens, vandaag de dag, zijn er nog enkele originele exemplaren over, de rest zijn molens met ijzeren onderstellen. Het landschap was mooi, apart en indrukwekkend, maar de molens vielen een beetje tegen. Wel hebben we ook daar nog kunnen genieten van de zeer felle wind, die nog sterker was door de hoogte.

Daarna zijn we doorgereden via Agios Nikolaos naar onze eindbestemming Ierapietra. Hier verblijven we 2 nachten in Hotel El Greco. Eigenlijk nogal chique, we hebben zelfs een Jacuzzi op het terras.

Ierapetra is het niet alleen de meest zuidelijkste stad van Kreta, maar ook van Griekenland en zelfs van Europa.

Ierapietra is geen echt stadje voor strandvakantie, maar er is wel een hele mooie boulevard langs de zee, waar je terrasjes kan doen met bijna je voeten in het water.

Er is ook een Venetiaans zeeford, welliswaar niet zo indrukwekkend als in Heraklion en er is zelfs het Huis van Napoleon. Volgens de overlevering verbleef Napoleon in dit gebouw tijdens zijn eendaagse of meerdaagse verblijf op Kreta na zijn terugkeer uit Egypte.

Intussen is het weer ook veranderd. Op de hoogvlakte vanmorgen was nog heel veel wind en bloedheet, maar de temperatuur begon te dalen. Later op de dag verminderde de wind, zakte de temperatuur tot 26° maar het bleef bewolkt. Nu het avond is, is het 24° heeft het een heel klein beetje geregend, maar de wind is weer opgestoken. Raar! Zoveel verschillende soorten weer op een plaats waar het nu normaal alleen maar zonnig is en rond de 30° (en die opmerking kregen we ook van de lokals hier)

We hebben ons dagje verder genoten met een plonsje in onze jacuzzi en daarna een lekker etentje en een wijntje op een terrasje, zoals het op vakantie hoort te zijn

Van Heraklion naar Malia

 

Tadaaaaa!!!! Hier zitten we dan aan zee in Kreta! In Malia, een goede 50 km ten oosten van Heraklion.

Oorspronkelijk was het de bedoeling om vandaag, na ophaling van onze huurwagen op de luchthaven in Heraklion, Knossos te bezoeken, maar de weersvoorspellingen deden ons anders beslissen, het ging heet worden, héél héét, er was sprake van 38°.

We passen onze toer aan en bezoeken Knossos de voorlaatste dag van onze reis.

Onze eindbestemming van vandaag was niet zo ver af en zodoende hebben we gebruik gemaakt om de streek hier een beetje te verkennen. Eerste doel was een bezoekje aan Koutouloufari. Een mooi traditioneel dorpje, maar we hadden het al verwacht, traditioneel betekent ook klein en bijna ontoegankelijk of onbezoekbaar wegens nergens parkeergelegenheid. Het is dan ook gebleven bij een korte doortocht door het dorpje.

Vervolgens reden we naar Sisi. Dit zou één van de mooiste kustplaatsjes van Kreta moeten zijn. Viel nogal mee, het is een klein dorpje met enkele cafeetjes en winkeltjes en een mooie uitstekende bocht in de zee. We dronken er een limonade en zijn weer verder gereden naar het Klooster van Sint George in Neapoli. Het klooster werd reeds in de 10de eeuw gesticht, maar zoals het er nu staat dateert het van ongeveer de 16de eeuw. Het was een mooie korte tussenstop

Volgende halte was het Paleis van Malia. Griekse resten van een Minoïsch paleis uit de Griekse periode en het dateert van ongeveer 1900 voor Christus.

De laatste keer werd het vernield in 1650 voor Christus en de opgravingen zijn begonnen in 1915. Sommige delen zijn echt heel mooi bewaard gebleven met mooi uitgehouwen muren en stenen, goed gemaakte trappen, paden en pleinen. Het geheel beslaat een oppervlakte van 7,5 hectare. Was zeker een bezoekje waard.

Maar intussen was het er zeker niet koeler op geworden. Vanmorgen bij vertrek was al 30° en de temperatuur steeg intussen naar 36°. Veel rondlopen in de vlakke zon zat er dus niet meer in.

Iets voor 2 uur in de namiddag kwamen we aan in ons hotel in Malia. Prachtig gelegen aan het strand, met mooi zwembad en mooi terras. We gingen er een relaxe rest van de dag van maken.

Spijtig wel dat intussen de temperatuur bleef stijgen en de wind in kracht toenam, waardoor het nog warmer ging aanvoelen dan het al was. Precies alsof je constant met een haardroger op je gezicht zat te blazen. Tot overmaat van ramp kwam er later op de dag ook nog een zandstorm over en dan ben je wel effe blij dat je naar je geaircondtitioneerde kamer kan vluchten.

Vanavond zijn we hier in het dorpje lekker gaan eten, Grieks natuurlijk en de Griekse gemoedelijkheid was er zeker ook weer bij. Als desert kregen we zomaar een groot bord vers fruit aangeboden en als afsluiter een flesje Raki (sterke drank van 40°)

Intussen is het 11 's avonds voorbij, is de wind gaan liggen en is de temperatuur aangenaam, zodoende dat we op het terrasje van onze kamer nog kunnen genieten van een glaasje wijn alvorens seffens het nestje in te duiken.

Heraklion

 

Intussen zijn we al meer dan 24 uur op Kreta, tijd om eens verslag uit te brengen.

Het eerste wat we gisteren morgen op het nieuws hoorden, was dat er weer een aardbeving was in de buurt van Kreta met een kracht van 6,1. Het was amper op 9 km van de kust maar wel op 30 km diepte... even was er zelfs een tsunami alarm afgekondigd. Dit werd wel vrijsnel weer ingetrokken, er was geen schade en de Kretensers voelden het als een koffie die een beetje opgeroerd werd. Niets aan het handje dus, maar wel een goeie voor in onze blog.

De Transaviavlucht vanuit Eindhoven, verliep vlot. Dient gezegd dat zelfs de organisatie in de luchthaven van Eindhoven tiptop is. Iedereen gaat aan de gate zitten in de wachtzone die ook zijn instapzone is. Dit zorgt ervoor dat het instappen veel ordelijker verloopt dan we normaal gewoon zijn waarbij iedereen door elkaar loopt.

Stipt optijd landden we in Heraklion, de bagage liet ook niet lang op zich wachten en een taxi bracht ons snel naar ons hotel in het centrum van de stad.

Intussen was het toch al 8 uur 's avonds voorbij en hadden we geen zin meer om in de stad op zoek te gaan naar iets te eten en te drinken.

Het hotel bood ons een welkomsdrink aan en daarna hebben we ook daar nog gegeten. Het was een buffet, dus voor ieder wat wils en omdat het al redelijk laat op de avond was boden ze het ons aan voor € 10 per persoon in plaats van € 15 per persoon.

Vanmorgen na het ontbijt zijn we begonnen aan ons dagje Heraklion ontdekken.

De stad is niet zo héél groot, alles is makkelijk beloopbaar.

Voormiddag bezochten we het grootste deel van de binnenstad met zijn pleintjes, marktjes, fonteinen en de omwalling.

Namiddag gingen we richting haven en bezochten we het Venetiaans Fort en de rest van de omliggende haven.

Het Venetiaans Fort en de rest van vele gebouwen rond de haven dateert uit de 16de eeuw en werd – zoals de naam zegt- gebouwd door de Venetiërs die toen over de streek heersten en de regio wilden verdedigen tegen ongewenste 'bezoekers'

Het geheel is nog in zeer goede staat, maar dat is normaal als je ziet hoe stevig dat gebouwd werd, met meters dikke muren. Heel indrukwekkend zijn vooral de vele kanonnen en de voorraad kanonskogels die nog steeds aanwezig is. Ook de eeuwenoude amforen uit scheepswrakken zijn wel speciaal.

Tijd om even te pauzeren en dat deden we op één van de vele terrasjes met een flesje witte wijn en een typisch Grieks hapje Boureko. Het is een knapperig warm geserveerd gebakje met griesmeelpudding, filodeeg en daarop poedersuiker en kaneel. Superlekker!

Beetje rusten en nog een beetje verloren lopen door de straten en dan was het alweer avond.

We genoten van een lekkere Griekse salade, mousaka en pizza op een terrasje bij de leeuwenfontein.